ใครหลายๆคน ต่างค้นคว้าหานิยามของ "ความรัก"
.
สำหรับตัวฉันแล้ว "ความรัก" ในนิยามของฉัน มันก็ไม่ต่างอะไร กับ "อากาศ" ที่เราใช้หายใจ
.
"อากาศ ที่เราใช้หายใจ เพื่อดำรงชีวิต อยู่ในทุกๆวัน"
ก็เป็นเหมือนกับ...
"ความรักที่เรามีให้กับตัวเอง และความรักที่เราได้รับจากพ่อ แม่ พี่ น้อง ร่วมสายเลือด และคนใกล้ชิด"
.
"อากาศ ในยามเช้า ที่สดชื่น ปนกลิ่นน้ำค้างบนใบไม้ และยอดหญ้า"
ก็เป็นเหมือนกับ...
"ความรักยามแรกรัก ความรักที่เกิดจากความรู้สึก แอบรัก แอบชอบใครสักคนหนึ่ง"
.
.
"อากาศ ที่อบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของดอกไม้"
ก็เป็นเหมือนกับ...
"ความรักของ คู่รัก ยามรักและเข้าใจกัน"
.
"อากาศ ที่เต็มไปด้วยหมอกควัน"
ก็เหมือนกับ...
"ความรักของ คู่รัก เมื่อเริ่มเกิดรอยแตกร้าว ระหองระแหง ทะเลาะกัน"
.
"อากาศ ที่หนาวเย็น ในบรรยากาศท่ามกลางสายฝน"
ก็เหมือนกับ...
"ความรักของคู่รัก เมื่อถึงจุดแตกร้าว และแยกทางกัน...
การหายใจท่ามกลางสายฝนที่กระหน่ำลงมา มันช่างยากเย็นเหลือเกิน จนแทบไม่อยากหายใจอีกต่อไป"
.
.
เราต้องพยายามหายใจต่อไป จนกว่าพายุฝนลูกนี้จะเคลื่อนตัวไป...
ฝนคงตก อีกไม่นาน
.
.
แล้วเราจะกลับมาสูดลมหายใจลึกๆ อย่างเต็มปอดอีกครั้ง ในวันที่ฝนซา
.
.
"อากาศ ของฟ้าหลังฝน ที่สดชื่น ปนกลิ่นแดดอ่อนๆ"
ก็เหมือนกับ...
"ความรักของผองเพื่อน และคนรอบกายที่รักและเอาใจใส่เรา"
.
.
อากาศ เป็นอะไร ที่จับต้องไม่ได้
แต่ สัมผัสได้ ถ้าเรา ใส่ใจ
ถ้าเราขาดความรัก ก็เหมือนการที่เราขาดอากาศหายใจ
เราคงดำเนินชีวิต อยู่ต่อไปไม่ได้
จงหายใจต่อไป...หายใจเอาอากาศรอบๆตัว เพื่อดำเนินชีวิตอยู่ต่อ
หันมารักตัวเอง และคนรอบข้างที่คอยรัก ดูแลเอาใจใส่เรา
.
รอวันฟ้าใหม่ ที่จะได้กลับไปยัง สวนดอกไม้ในยามเช้าอีกครั้ง...
.
_Amarantine_Enya
Code; http://www.fileden.com/files/2007/2/3/731372/Amarantine.wma
edit @ 25 Nov 2007 13:29:15 by WhoAmI
